Bebekken alınan tabağını yeni kullanıyoruz daha.Belki sever de bir iki lokma yer diye..Küçük bölmelerin birini yemişti bu makarnada.En sevdiği yemekler(daha doğrusu sevdiği ve yediği yemekler) makarna,pirinç pilavı,bulgur pilavı,şehriye çorbası ve patates kızartmasıdır.ne kadar çok değil mi?İçlerinden seçer beğenir yaparım.Devamlı bunları yiyen çocuk gelişir mi?Kreşten sonra da iyice azaldı iştahı.Ooof off!!!!

ÇALIŞAN ANNE OLMAK ÇOK ZOR

Annemi şimdi o kadar iyi anlıyorum ki.Bizim küçüklüğümüzden bahsederken hep gözleri dolardı.O da hergün beni bırakırdı kreşe.Avuçlarımın içi annemin saçlarıyla dolarmış.Beni bırakmasın diye yapışırmışım saçlarına.Şimdi de benim bebeğim yaşıyor aynı şeyleri.Annem şimdiye kadar mükemmel bi şekilde baktı Murathan'a.Bakımını eğitimini tam yaptı.Ama maalesef artık kreşe gitmek zorunda.Mümkün olduğu kadar kafasını dağıtmaya çalışıyorum ama olmuyor.Hep etkisinde.Benim odadan dahi ayrılmamı istemiyor.Artık hergün ağlıyor sabah.Üzerini giyinmeye başlayınca dudaklarını büzüyor ki sormayın.Canımdan can kopuyor.'Anne beni neyye götüyyosun?' diye soruyor ağlayarak.Yerin dibine geçmek istiyorum o zaman çocuğuma bunları yaşatttığım için.Sonra yol boyunca 'sen beni bıyakıp gidecek misin?Yanımda dur tamam mı?işe gitme annecim,beni bırakma ...'diye sorular soruyor.Kreşin kapısına kadar tüm sorularını geçiştiriyorum.Sonra birlikte kreşe giriyoruz.Biraz oynayıp kaçıyorum.Daha ben ordan çıkmadan ağlamasını duyuyorum.Dün ateşlenmiş.Öğretmeni aradı.Hemen gidip aldım.Evde çok da kötü değildi.Arkadaşım da bizdeydi.Onun oğlu da aynı kreşte.Tekrar bize döndük.Resimde bahsettiğim arkadaşı Ahmet Sunay'la zoraki bi sarılma görüyorsunuz.Sonra paşamın gönlü olsun diye parka götürdük ama halsiz ve memnuniyetsizdi.Üstelik öğretmeni değişiyor yine.İyi biri olduğundan,içimin rahat olduğundan bahsetmiştim.Bizim kreşin 2. şşubesi açılıyormuş ve o da o şubeye geçiyormuş.Orası bize uzak.Yeni öğretmenini bekliycez mecburen.Umarım artık sorun yaşamayız.Umarım artık iyi haberler veririm kreşten.

YENİ KREŞİMİZ

Murathan eski kreşinde sorun yaşayınca değiştireceğimizi yazmıştım.İşte başladık.İlk defa bugün gitti(2 eylül )Nazar değmesin sonradan bozulmasın inşallah almaya gittiğimde çok mutluydu.Hatta zor çıkardım kreşten.Evimize yakın bir yerde.Daha önce de bakmıştım ama küçük diye pek istememiştim açıkçası.Maalesef sonradan anladım ki önemli olan çocuğun mutlu olacağı ortamda bulunması .Öğretmeni Arzu gencecik güzel güleryüzlü bir bayan.Mustafa Mert'in kreşinde çalışmış.Birbirlerini tanıyorlar.Ablam 'çok doğru bi karar vermişsin' diyince rahatladım.Uzun süre trafikte kalmayacağını da biliyorum çünkü yakın.Neyse ki iki artyla başlamış olduk.Umarım ikinci bi kötü deneyim yaşamayız.Resimdeki de bebişimin el baskısı.Ne güzel olmuş değil mi?Hemen anneannesine babasına gösterdi sonra kendi beğendiği bir yere astık...Mutfak dolabının üstüne(!)Aferin canım oğluşuma..Bi de yemekleri yemeye başlarsa tamamdır.Üstelik okuldan samimi bir arkadaşımın oğlu da oraya gidiyor.Ahmet ve Murathan daha önceden birbirlerini tanıdıklarından gitmesi ilk gün için daha kolay oldu.Hepimizin çocuğu Allaha emanet....

BENİM YENİ OKULUM

Pazartesiden itibaren yeni okuluma başlamış bulunuyorum.5 yıl kasabada çalıştıktan sonra merkeze geldim.İyi mi ettim kötü mü ettim bakıcaz artık.Küçük yer gibi rahat olmaz tabi ama bi yerden başlayacaktık artık.Hayırlı uğurlu olur inşallah.Erdinç'in okuluna da çok yakın.Keşke Murathana yakınlarda bi kreş bulabilseydik.İş arkadaşlarımla çok tanışamadım henüz.İlk gün Murathanla birlikte gittik.Yaramazın peşinde koşmaktan öğrt odasına bile giremedim.Bugün de toplantı vardı.Kaynaşırız heralde artık.Eski okulumda 14 kişiyken burda 65 öğrt varmış.Epey de büyük.Oğluşumun da tozlu sıralarda resimlerini çektim.İnşallah en güzel okullarda okur oğlum.pek sevdi sıraları,yazı tahtasını...Allah zihin açıklığı versin:))

Bizimki Çakma Çadır

Afacanı tuvalete alıştırmaya çalışıyorum şimdilerde.Annem biraz uğraşınca

devam edeyim dedim.Bu sabah çişini lazımlığına yaptırabilmek için oyun üstüne oyun yaptık.En sonunda çamaşır asacağını çadır haline getirdim ve içine girip yaptı çişini.Bi saat uğraştırdı ama...Kendi oyun çadırını büyük bir ustalıkla kırdığı için böyle uydurmasyon yapmak zorunda kaldık.Yaklaşık yarım saat önce de babası parka götürmek için hazırlanırken benimki de içine girmiş oynuyordu ki çamaşırlık iki yana açıldı ve aynen resimdeki pozisyonda üstüne kapanıverdi oğluşumun.Allahtan bişey olmadı ama korktu,ağladı canımcım..

BICIRIK NAZ

Bu tatlı,güzel ve (bildiğim için söylüyorum ) sesi kendinden çok kız da canım arkadaşım,14 yıllık dostum Tülin'in kızı Elif Naz.Tıpkı babası Osman agaya benzer.Benim Tolga'yla 3 ay var arasında.7 aylık şimdi.Tadından yenmiyo vallahi.Garip garip sesler çıkarıyor.Şimdi bi de emeklemeye başladı..yerlerde böcek misali.Canım benim...

GÖNLÜ OLSUN

Tontişim kreşte problem yaşayınca ve değiştirmeye karar verdikten sonra iki gün göndermedim gönlü olsun diye.İlkinde tam bırakırken bir gezi düzenlediklerini oraya gideceklerini söylediler.Ben de bilmediğim bir yer ve daha önceden haber veilmediği için bırakmadım.İkincide ise babası geldi ve başka kreşlere bakmak için bırakmadım.En sevdiği a.v.m'nin oyun parkına götürdüm.Çalışanları da tanır oldular artık.Haftanın en az 3-4 günü ordadır.Saatlerce oynar orda kan ter içinde.Ama çok mutlu olur bitanem.

LUNAPARK

Erdinç'in Zonguldakta olduğu hafta biz de annemlerde kalırken Murathan tam beylik yaşadı.Anneannesi ve dedesi ne isterlerse yaptılar.Her zaman yaparlar ama uzun süre orda kalınca bizimki bayıldı bu işe tabii ki.Dedesi torununu fuara,lunaparka götürmek istediğini söyleyince ben de hemen düştüm peşlerine.Anneme de ısrar edince Tolga'yla o da geldiler.Ben hemen murathanı zırhlarcasına giydirmeye başladım.Her ne kadar buralarda yok,ilaçlanıyor deseler de keneler bu yaz da benim kabusum oldu.Bu sıcakta altına eşofman giydirip çoraplar da içine suktum sıkıca.Üzerine de beyaz bir t-shirt..Oraya gidince de 'gel Murathan,oraya gitme,çimen

e basma diye bağıran bi tip oldum.Murathan bile diğer insanlara çimene giymeyin oyda keneler vay sizi ısıyıy deyince abartıyor muyum acaba dedim.Annem de eline aldığı bisküvi,kraker,poaça gibi şeyleri Murathana yedirmek için peşinden koştu durdu.Bütün bu ayrıntılar bi yana bizimki çok eğlendi dedesiyle.İstediği her oyuncağa bindi.Hiç korkmadı aslanım.