Murathan'a dedesi pembe cici bi civciv getirdi. öyle çok sevdi ki hiç elinden bırakmadı.ilk gün civcivi korumayı başardım.Ne Tolga ne de abisi hiç rahat bırakmadılar.Ertesi gün yaşadığını görünce çok sevindim hatta.Ama o gün Şeker'in son günüymüş:( Murathan tüm uyarılarıma rağmen bisiklet sürmekte ısrar etti ve civcivin çığlığıyla Murathan'ın "Anneee!" diye bağırmasını duydum.Zavallı hayvan....(detay vermiyorum ama oldukça kötüydü) .ben de küçüklüğümde her yaz bikaç tanesini telef ederdim.Yanlışlıkla ve istemeden oldu tabi ama biz de biraz daha büyümesi gerektiğini anlamış olduk..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder